bulla łac. przedmiot okrągły, wypukły: 1. główka ozdobnego gwoździa. 2. rodzaj medalu noszonego przez dzieci obywateli rzymskich do lat 17, według zwyczaju przyjętego przez Etrusków. B. o kształcie okrągłym składała się z dwu wypukłych płytek złączonych za pomocą rurki służącej do przeciągania sznurka lub łańcuszka. B. wykonywano ze złota, srebra i brązu. Były gładkie lub pokryte ornamentami rytymi albo rybowanymi. Wewnątrz b. znajdował się często amulet.
Bupalos z Chios syn Archermosa i brat Atenisa, rzeźbiarz i architekt działający w drugiej poł. VI w. p.n.e. Wraz ze swym bratem był twórcą posągu Artemidy dla Chios. Sam zaś był autorem posągu Tyche dla Smyrny oraz grupy Charyt stojącej w świątyni Nemezis w Smyrnie. Dzieła B. były bardzo cenione przez Rzymian; August kazał ozdobić posągami B. i jego brata wybudowaną przez siebie świątynię Apollina na Palatynie, gdzie prawdopodobnie zostały umieszczone jako akroteria.
Buprasion okolica w południowej Elidzie, na lewym brzegu rzeki Larissos, słynna z urodzajów pszenicy i wina.
Bura 1. miasto achajskie założone wg podania przez Burę, córkę łona i Helike. Zniszczone w r. 373 p.n.e. wskutek trzęsienia ziemi, zostało przez mieszkańców odbudowane. Od r. 275 p.n.e. należało do Związku Achajskiego. 2. miejscowość w Mezopotamii.